รวมบทกวี ทุกขณะกระจ่างชัดสัมผัสใจ กวีนิพนธ์ “จากฉัน...ผู้ไร้ดวงตา”  ของ  รินศรัทธา                     กาญจนวตี  เป็นรวมบทกวีจำนวน 71 สำนวน ที่นำเสนอเรื่องราวประสบการณ์และความรู้สึก นึก คิดของหญิงสาวซึ่งต้องสูญเสียการมองเห็นกับความพยายามปรับตนเพื่อเรียนรู้ที่จะอยู่กับความขาดพร่องด้วยศักดิ์ศรีและความมานะอดทน  เธอจึงมีโลกใหม่ที่มองเห็นด้วยใจสู่ตัวตนใหม่  ทุกขณะกระจ่างชัดสัมผัสใจทั้งของตัวเธอเองและผู้ทุกข์ยากอื่น ๆ ในสังคม

เนื้อหาแบ่งเป็น  4 ตอน คือ ตอนที่หนึ่ง โลกอีกดวงของผู้ไร้ดวงตา  เมื่อต้องเผชิญกับสภาวะไร้การเห็น การเขียนบทกวีเป็นพื้นที่ของการแสดงออกถึงประสบการณ์การเรียนรู้และเยียวยาตนเองทั้งสภาวะปัจจุบันและเรื่องราวในอดีตด้วยความเข้มแข็ง แม้สิ่งที่ขาดพร่อง หากเข้าใจและรู้จักที่จะ “มอง” อีกด้านหนึ่ง  ก็กลายเป็นความเปี่ยมล้นด้วยคุณค่าและความรู้สึก เช่น ในบท “กราบแม่ในวันพ่อ”

“เคยหวั่นไหววันที่ไม่มีพ่อ                     เพื่อนรุมล้อจนต้องแอบร้องไห้

                    หยาดน้ำตาหนึ่งหยดรดหัวใจ                พ่อของหนูอยู่ไหน...อยู่ไหนกัน...

ในที่สุดเธอได้ตระหนักว่า

          “ก้มกราบแม่ในวันที่ไม่มีพ่อ                  น้ำตาคลอแม่จูบแล้วลูบหัว

                    หญิงคนหนึ่งรับผิดชอบทั้งครอบครัว        รักของแม่คือรั้วล้อมหัวใจ

                    วันนี้ลูกยึดถือ...แม่คือพ่อ                     พร้อมเดินต่อเพื่อมีชีวิตใหม่

                    รักของแม่ประเสริฐเทิดทูนไว้                 เป็นหลักชัยเชิดชู...กราบบูชา”

ตอนที่สอง ประจักษ์ค่าชีวิต (แม้มิดแสง) การเขียนบทกวีเป็นพื้นที่ใหม่ที่เธอเห็นไม่เพียงแต่คุณค่าตัวตนของเธอเองแต่ยังเห็นอกเห็นใจผู้ยากไร้อื่น ๆ เช่น คนยากคนจน ผู้ใช้แรงงาน แรงงานข้ามชาติแม้กระทั่งสุนัขจร

ตอนที่สาม รู้สึก ความรัก ความเปลี่ยนแปลง  เช่นเดียวกับหญิงสาวทั่วไป อารมณ์ความรู้สึกด้านความรัก การจากพราก ความสูญเสียและเรื่องราวในอดีต

ตอนที่สี่ ปัญญากระจ่างแจ้งด้วยความคิด ทบทวนการเรียนรู้จากมหาวิทยาลัยซึ่งในชีวิตจริงในสังคมอาจต้องมาเริ่มเรียนรู้ใหม่และใคร่ครวญวิถีทางที่จะมุ่งเดินต่อไปในชีวิตโดยย้ำว่าในท่ามกลางสังคมที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วนั้นทุกขณะต้องอย่าลืม “พินิจใจ”

“จึงต้องใช้ใจนำสัมผัสรู้                      เปิดประตูบานหนึ่งซึ่งถูกปิด

          แบ่งเวลาชั่วขณะวันละนิด                   เพื่อเพ่งพิศการบานออก...ของดอกไม้”    

            ด้านศิลปะการประพันธ์  ผู้แต่งใช้กลอนสุภาพที่มีลีลาราบรื่น สัมผัสคล้องจอง ใช้คำง่าย สื่อความและอารมณ์ความรู้สึกได้ชัดเจน มีวรรคทองที่คมคายให้แง่คิด  ดำเนินเรื่องราวได้กระชับ งดงามด้วยจินตภาพและอารมณ์สะเทือนใจ ที่ไม่เพียงมีคุณค่า น่าอ่าน แต่ยังให้กำลังใจผู้ที่ขาดพร่องอื่น ๆ หากมองจากอีกด้านหนึ่ง  ทุกคนก็ยังคงมีความหวังและไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคในชีวิตเช่นเธอ

“โลกของฉันมืดยิ่งกว่าหลับตาสนิท         แต่ดวงจิตฉันสว่างกระจ่างอยู่

                    และทุกวันฉันใช้หัวใจดู                       ยังต้องสู้และพร้อมไม่ยอมแพ้”

ดังนั้น รวมบทกวี ทุกขณะกระจ่างชัดสัมผัสใจ ของ รินศรัทธา  กาญจนวตี จึงสมควรได้รับรางวัลชนะเลิศ รางวัลเซเว่นบุ๊คอวอร์ด ประเภทกวีนิพนธ์ ประจำปีพุทธศักราช 256

    กรุณารอสักครู่นะครับ